Chlamydia trachomatis
tarafından meydana getirilen ve ilerleyici alevlenme ve
sakinleşme dönemleriyle özellik kazanan bir konjunktivittir
KLİNİK: Yaklaşık 7 gün devam eden
bir kuluçka döneminden sonra konjunktivada ödem, fotofobi ve
göz yaşarması gibi semptom ve belirtiler, genellikle iki
yanlı olmak üzere yavaş yavaş ortaya çıkar. 7-10 gün sonra
üst göz kapağı konjunktivasında küçük folliküler
belirir.Sayıları 3-4 hafta boyunca devamlı artan bu
folliküller ; çevresi iltihabi papillalarla kuşatılmış sarı-
gri renkteki yarı saydam granülasyonlar halini alır.Bu
dönemde kornea yukarı yarısının limbustan gelen damar
ansları tarafından istilasıyla birlikte pannus oluşumu
başlar.Folliküller hipertrofi ve pannus oluşumu dönemi ,
tedaviye verilen cevaba göre birkaç ayla bir yıldan fazla
süren bir süre arasında değişebilen bir zaman dilimi boyunca
devam eder.Sonunda bütün kornea tutulabilir ve görme
fonksiyonu azalabilir. Bazı ender vakalarda tedavi
uygulanmadığı halde pannus tamamen ortadan kalkabilir ve
kornea eski saydamlığını yeniden kazanabilir.
Yeterli tedavi uygulanmadığı takdirde skatris dönemi
gelişir.Follikül ve papillalar yavaş yavaş içerisine
gömüldükleri bir nedbe dokusu tarafından örtülür.Bu nedbe
dokusu çoğu zaman entropiyona ve gözyaşı kanalının
tıkanmasına yol açar.Kornea epiteli matlaşır ve kalınlaşır.İskemik
pannus bölgelerinde ülserler gelişir.İyileşme dönemi
sırasında konjunktivanın üzeri düzdür ve rengi grimsi -
beyazdır.Geriye kalan kornea opasitesi ve görme yeteneğinin
derecesi, değişik olabilir.Sekonder bakteri enfeksiyonlarına
sık rastlanır ve bunlar nedbeleşmeye, hastalığın kronik hale
gelmesine katkıda bulunur.
TEDAVİ: 4-6 hafta süreyle günde
iki veya üç defa göze sürülerek kullanılan tetrasiklin( veya
eritromisin) 'li göz merhemleri genellikle etkili tedavi
sağlar.Hastanın bu sırada ağızdan da tetrasiklin almasında
fayda vardır.
NERELERDE GÖRÜLÜR?
Bu hastalık uzakdoğunun ve Akdeniz ülkelerinin sıcak ve kuru
iklimine sahip, ekonomik bakımdan yoksul bölgelerinde hala
endemik olarak mevcuttur.Trahomun en fazla bulaşıcı olduğu
zamanlar erken dönemleridir.Bu dönemde hastalık doğrudan
temasla veya olasılıkla da havlu, mendil gibi hastalar
tarafından kullanılmış eşyaların ellenmesiyle bulaşır.
Kaynak: www.hssgm.gov.tr