
reklamlar
Değişen babalık yaklaşımı ile
birlikte, annelerin babalara bebek bakımına ne zaman dahil
olacaklarını söyleme işi sona ermiştir. Artık babaların
çoğu, bebek bakımına katılmayı kendiliklerinden istemekte ve
yoğun yaşamları içinde çocuklarına vakit ayırmak için
kendiliklerinden güçlü bir motivasyon hissetmektedir.
Bu dönemde ailelerde yaşanan sorun daha çok ebeveynler arası
rekabetten ve hatta bazen de annenin bebeği babadan uzak
tutma çabasından kaynaklanmaktadır. Bunlar, bir çocuğa bakan
tüm yetişkinlerde görülen evrensel duygulardır. Bir çocuğa
ne kadar çok bakarsanız onun o kadar çok size ait olmasını
istersiniz. Çok doğal olan bu sahiplenme duygusu ebeveynleri
bilinçaltından birbirine rakip haline getirebilir. Her bir
ebeveyn yeni rolünü öğrenmeye çalışırken diğerinin yaptığı
hataları görür. Ebeveyn olmayı öğrenmek genelde
başarılarımızdan çok hatalarımızdan ders çıkarmayı
gerektirmektedir. Bu zorlu işte, ebeveynler birbirleriyle
özdeşlemeyi ve birbirlerini desteklemeyi benimsediklerinde
çocuk için pek çok kazanım gerçekleşir. Kişinin kendi
hatalarını kabul etmesi diğer ebeveynin yaptığı hatalara
toleranslı olabilmeyi kolaylaştırır.
reklamlar